Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2015

[η ελπίδα είναι ένα πιάτο που τρώγεται ζεστό]




Προσπάθησε έστω μια φορά να κοιμηθείς χωρίς ένεση, χωρίς ναρκισσόποτο, χωρίς να σκέφτεσαι μόνο εσένα και ΠΡΟΣΕΧΕ. ΠΡΟΣΕΧΕ γιατί ΟΣΟ με τρομοκρατείς, τα δεντράκια τα βλέπουν όλα κι οργανώνονται, νικούν. Φυτρώνουν στα στήθια και κυματίζουν στους λαβυρίνθους μιας σκοτεινιάς που αναδεικνύει σε προσόν , την ελλειψη υπακοής στον στοιχειώδη ρεαλισμό της πεπατημένης.
 ΠΡΟΣΕΧΕ κι έλα να ξαναπούμε για τα ωραία: Δεν πρέπει να πτοούμεθα όταν επιτίθεται η βλακεία, εμείς είμαστε άλλης κοπής, απ΄το εργοστάσιο που έκανε πλούσια - πλούσια ανθρώπους, χωρίς συντηρητικά, χωρίς ξένες ουσίες, χωρίς το πόνο της ιδιοκτησίας. Γιατί αν δεν είμαστε, ποιος θα μετακινούσε, ποιος θα ΄σπρωχνε τη Γη και τις ευθύνες της στην άκρη, ποιός θα την διασκέδαζε τη Γη την όμορφη που βλέπει τ΄άλλα κι ανακατεύεται;
όμως σύντροφε ΠΡΟΣΕΧΕ: η ελπίδα είναι ένα πιάτο που τρώγεται ζεστό_



(aπόψε λίγο μετά τις έντεκα ο raoulpenman θα προσπαθήσει γι΄άλλη μια φορά να εκπέμπψει
χωρίς ένεση, χωρίς ναρκισσόποτο, χωρίς να σκέφτεται μόνο τον εαυτό του. Φοράει την αγιαστούρα
του, χαμογελάει δήθεν άνετος, σκεπάζει την υστεροβουλία του με ινδικά και σιωπές με απώτερο στόχο να τιμωρήσει τον καπιταλισμό μέχρι αηδίας. e΄δώ: http://www.metadeftero.gr/
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου