[δεν είναι ο διάβολος / είναι η τέχνη ]

 

έσπαγε το καπάκι του κρανίου του

κι αφού αφαίρεσε προσεχτικά τα τσόφλια

-έθνη πάθη πίστη-

αποκαλύφθηκε η κεφαλή του

σαν ξεφλουδισμένο αυγό
 

γύρισε τότε και με κοίταξε με κάτι μάτια

με χρώμα ασυνάντητο από εμένα

θαρρώ κι από εσένα

και τότε το είδα το δαιμόνιο

να απλώνει τις παλάμες προς το μέρος μου

ήταν αυτές που με είχαν αγγίξει

και με απάνθρωπη φωνή

άκουσα να ξεστομίζει το αλησμόνητο

δεν είμαι ο διάβολος είμαι η Τέχνη

 

επικράτησε παύση πλανητική

τι μαντάτα που με βρήκαν είναι τούτα;

 

 

ήμουνα μαγεμένος

πιάσε με πιάσε με

τώρα τα δευτερόλεπτα μου είχαν φτάσει στο λαιμό

  

 

έρχομαι Τέχνη έρχομαι

                                                    

                                             (αμπερλουδαχαμίν, σαμψών ρακάς)

 

  E)άν είναι έτσι, μας λέει ο Giorgio Agamben, αν δεν υπάρχει δηλαδή άλλη ευτυχία παρά μόνο εκείνη που νοιώθουμε όταν είμαστε άξιοι για μαγεία, τότε καθίσταται κρυστάλλινος και ο αινιγματικός ορισμός της μαγείας που έδωσε ο Κάφκα, όταν έγραφε πως αν καλέσουμε τη ζωή με το σωστό όνομα, αυτή έρχεται, γιατί  “είναι η ουσία της μαγείας, που δεν δημιουργεί, αλλά καλεί». Αυτός ο ορισμός συνάδει προς την αρχαία παράδοση, την οποία καβαλιστές και νεκρομάντεις επιμελώς και με ευσυνειδησία ακολούθησαν σε κάθε εποχή, σύμφωνα με την οποία η μαγεία είναι ουσιαστικά μια επιστήμη των μυστικών ονομάτων. Τωόντι, κάθε πράγμα, κάθε ύπαρξη πέρα από το φανερό όνομα, έχει και ένα κρυφό, στο οποίο δεν μπορεί να μην απαντήσει. Να είσαι μάγος σημαίνει να γνωρίζεις και να επικαλείσαι αυτό το αρχιόνομα, αυτό το αρχέγονο και καταγωγικό όνομα. Εξού και οι ατέλειωτοι κατάλογοι ονομάτων –διαβολικών ή αγγελικών- με τα οποία ο νεκρομάντης εξασφαλίζει την κυριαρχία του επί των πνευματικών δυνάμεων. Το μυστικό όνομα είναι γι΄αυτόν μόνο η σφραγίδα της δικής του εξουσίας ζωής και θανάτου πάνω στο πλάσμα που το φέρει.

 Υ)πάρχει όμως μία άλλη , περισσότερο φωτεινή παράδοση, σύμφωνα με την οποία το μυστικό όνομα δεν είναι τόσο ο κώδικας της καθυπόταξης του πράγματος στον λόγο του μάγου, όσο, απεναντίας, το μονόγραμμα που επικυρώνει την απελευθέρωση του από τη γλώσσα. Το μυστικό όνομα ήταν το όνομα με το οποίο το δημιούργημα είχε κληθεί στον κήπο της Εδέμ, και προφέροντάς το, καθιστώντας φανερά τα ονόματα, ολόκληρη η Βαβέλ των ονομάτων γίνεται κομμάτια. Γι΄αυτό, σύμφωνα με τη διδασκαλία, η μαγεία προσκαλεί στην ευτυχία. Στην πραγματικότητα, το μυστικό όνομα είναι η κίνηση με την οποία το δημιούργημα αποδίδεται εκ νέου στο άφατο. Σε τελική ανάλυση, η μαγεία δεν είναι γνώση των ονομάτων, αλλά νεύμα, πράξη, απομάγευση και απελευθέρωμα από το όνομα. Για τον λόγο αυτόν το μικρό παιδί δεν είναι ποτέ τόσο ευτυχισμένο όσο όταν επινοεί μία δική του μυστική γλώσσα. Η θλιψη του δεν απορρέει τόσο από την άγνοια των μαγικών ονομάτων, όσο από την ανικανότητα του να αποδεσμευτεί από το όνομα που του επέβαλαν. Μόλις το κατορθώσει, μόλις επινοήσει ένα καινούργιο όνομα, κρατά σφιχτά στα χέρια του την άδεια διέλευσης, το χαρτί που θα του επιτρέψει να εισέλθει στον παράδεισο, που το παραδίδει στην ευτυχία. Η ενοχή  έγκειται στο γεγονός ότι έχει ένα όνομα. Η δικαιοσύνη είναι άνευ ονόματος, όπως η μαγεία. Στερούμενο ονόματος, μακάριο, το δημιούργημα χτυπά την πόρτα της  χώρας των μάγων, οι οποίοι μιλούν μόνο με νοήματα και νεύματα.

 Α)πόψε ένα παιδί που λαμβάνει τη στάση του "κουτσό" μεταμορφώνεται ξαφνικά σε πελαργό και αναχωρεί από τη «γαμημένη ανθρωπότητα». Λίγο μετά τις έντεκα e΄δώ: http://www.metadeftero.gr/

*Σαμψών ρακά, χαρίλαε τρουβά, franz kafka, giorgio agamben, raoul penman, αγαπημένο μου υποκείμενο: είμαστε ανοικτοί σε όλους τους εαυτούς σας.
Για περισσότερες πληροφορίες: https://www.facebook.com/events/1781939638744019/

(Τι σημαίνει «αμπερλουδαχαμίν»;  Ποιος Σαμψών Ρακάς ανοίγει τα αρχεία του Σαμψών Ρακά; Διαβάζει ο σατανάς ποίηση; Απόψε στη ραδιοφωνική μεταφορά του μπλογκ «Tο Κουτσό» ο raoul_penman επιδίδεται σ΄ ένα 60λεπτο teaser, σε μια σπουδή στην υποψία και καταθέτει ένα χάρτη ακρόασης του Αμπερλουδαχμίν [ιν κόνσερτ] -της μελοποιημένης δηλαδή απόπειρας του Χαρίλαου Τρουβά να λύσει το αίνιγμα της ποιητικής σύνθεσης του Σαμψών Ρακά μ΄ένα έργο εξ έργου. Δεκαέξι τετράγωνα για δεκαέξι ακροατές τη φορά. Λίγο μετά τις έντεκα συντονιστείτε e΄δώ: http://www.metadeftero.gr/ : Eίμαστε ανοικτοί σε όλους τους εαυτούς σας)

an θες περισσότερες πληροφορίες εδώ:
 

[Tο Κουτσό: αμπερλουδαχαμίν]

5-6, 12-13, 19-20, 26-27 του Νοέμβρη]

Τι σημαίνει «Αμπερλουδαχαμίν»; Ο Χαρίλαος Τρουβάς μελοποιώντας μια εκλογή από το βιβλίο προσπαθεί να λύσει το αίνιγμα του Σαμσών Ρακά απαντώντας στην ποιητική σύνθεση με μία μουσική σύνθεση. Με ένα έργο εξ έργου. Τραγουδώντας το στο πιάνο, το παρουσιάζει ζωντανά όλα τα σαββατοκύριακα του Νοέμβρη στο χώρο που το εμπνεύστηκε: σε ένα συνηθισμένο δυάρι των Αμπελοκήπων, πλησίον του ομώνυμου σταθμού του Μετρό. Δεκαέξι κομμάτια για δεκαέξι ακροατές τη φορά. Απαραίτητη η τηλεφωνική κράτηση θέσεων στο 6977721133. Στο χώρο θα εκτίθενται ζωγραφικά έργα που δημιούργησε ο Σαμσών Ρακάς ενώ θα διατίθεται η μουσική σε cd.

Είσοδος δωρεάν.
Μουσική διάρκεια: 40 λεπτά

ΥΓ: Το εξαντλημένο από καιρό Αμπερλουδαχαμίν, αν και συμφιλιωμένο με τη σιωπή του, επανεκδίδεται ως τιμητική προσφορά στην μελοποίησή του, και πριν πάρει το δρόμο των βιβλιοπωλείων θα διανέμεται αποκλειστικά στο χώρο των σπιτικών συναυλιών.

Για περισσότερα ίνφο μπες e΄δώ: https://www.facebook.com/events/1781939638744019/

Καλησπέρα 6977 72 11 33 – μπορώ να κάνω μία κράτηση για τις 19 Νοεμβρίου; Θα ήθελα (εκτός από ένα πόλεμο) μία θέση (μυστική) για τον εντεκάχρονο Ραούλ, μία θέση (στο πάτωμα) για μένα, μία θέση (σε καναπέ) για τη μάνα μου, δύο θέσεις (κοντά σε παράθυρο) για τις κόρες μου, ένα (άδειο)σκαμπό για τον πατέρα μου, μία θέση ( ναι χωράνε) για όλες τις πρώην μου, μία θέση για το προσωπικό μου φωτογράφο Μανόλη Λαγουτάρη (για να΄χω κι εγώ συμπότες!) και μία θέση (κάπου κοντά μου) για την Ωραία των ονομάτων  -το κάθαρμα του μεγαλείου μου - που στις μέρες μας ακούει σ΄ένα όνομα, μισό Παναγιά / μισό δικτάτορας. Καλή μας αντάμωση στα σπιτικά αμπερλουδαχαμίν του νοέμβρη. Εκεί όπου ο Χαριλάος Τρουβάς κάθε σαββατοκύριακο θα κοπανάει τα πιάνα και ο Σαμψών Ρακάς –όπως πάντα-τις ψυχές μας. Ελάτε ))) Ζητείται λαός για εξέγερση!

*απόψε η ραδιοφωνική μεταφορά του μπλογκ θα μεταδοθεί  εκτάκτως στις 19: 00 (αντί στις 23:00) e΄δώ: http://www.metadeftero.gr/
 

[Η ιστορία των νεφών και άλλα ποιήματα]

Σε περίπτωση άγχους, πένθους, ζήλιας ή κατάθλιψης

συνιστάται η ενατένιση των νεφών.

Με τα χρυσοκόκκινα απογευματινά τους περιγράμματα

ξεπερνούν τα  έργα του Πατινίρ και του Τιέπολο.

Τα πιο φευγαλέα απ΄όλα τα αριστουργήματα,

πιο δύσκολο να τα μετράς απ΄ό,τι ένα κοπάδι ταράνδων,

δεν καταλήγουν σε κανένα μουσείο.

 

Η αρχαιολογία των νεφών – μια επιστήμη

για τους αγγέλους. Πράγματι, χωρίς σύννεφα

όλα τα έμβια θα αφανίζονταν. Είναι εφευρέτες:

Δεν θα υπήρχε φωτιά δίχως αυτά, ούτε ηλεκτρικό φως.

Πράγματι, σε περίπτωση εξάντλησης, θυμού κι απελπισίας

Συνιστάται να στρέφει κανείς τα μάτια

προς τον ουρανό.

Ο γαλανός ουρανός είναι γαλανός

Με αυτό έχουν λεχθεί τα πάντα

για τον γαλανό ουρανό.

 

Αντίθετα, αυτά τα ιπτάμενα σταυρόλεξα-

παρότι η ερμηνεία τους αλλάζει διαρκώς,

ο καθένας μπορεί να τα ερμηνεύσει.

 

Είναι άπιαστα, εκεί ψηλά,

νεφελώδη. Και πόσο απαλά βαδίζουν προς τον θάνατο!

Τίποτα εδώ κάτω δεν αφανίζεται τόσο ανώδυνα.

Τα σύννεφα δεν έχουν κανένα φόβο, σαν να ήξεραν:

πως θα έρχονται σε αυτό τον κόσμο

ξανά και ξανά.

 

***********

(:απόσπασμα από την ιστορία των νεφών και κάποια άλλα ποιήματα του Hans Magnus Enzensberger σε μετάφραση του Γιώργου Πρεβεδουράκη,  εκδόσεις ΠΑΝΟΠΤΙΚόΝ)

(Σύγνεφα ξεκουτιάρικα διασημότητες της αιθρίας. Όσα περισσότερα υπάρχουν, τόσα περισσότερα μπορούν να παραληφθούν, ή μήπως το μόνο που αυξάνεται να είναι αυτό που σου διαφεύγει;  Είναι γριφώδη , αυτά τα ραγισμένα ουράνια τόξα, ίχνη μιας πτώσης, στήλες φωτός και φωτοστέφανα. Ένα είναι σίγουρο. Θα επιβιώσουν μετά από εμάς για μερικά εκατομμύρια χρόνια, πάνω-κάτω. (Ο) Raoul_Penman απόψε, λιγο μετά τις έντεκα στο ημίχρονο μεταξύ δύο πολέμων, πριν από την τρίτη πράξη, λίγο μετά την τελευταία προειδοποίηση-  ανασαίνει, θροΐζει, φουσκώνει, μυρίζει και διαβάζει την ιστορία των νεφών και κάποια άλλα ποιήματα του Hans Magnus Enzensberger σε μετάφραση του Γιώργου Πρεβεδουράκη από τις εκδόσεις http://www.panopticon.gr/  . Η πεταλούδα που αναμένεται να αναδυθεί μέσα από αυτό το σωρό ανήκει σ΄ένα άγνωστο είδος - e΄δώ: http://www.metadeftero.gr/

 

 

 

[Είμαστε γενετικά προγραμματισμένοι να μην είμαστε γενετικά προγραμματισμένοι]

κι όλη την ποίηση του κόσμου να διαβάσεις

ποιητής δε γίνεσαι

αν δε διαβάσεις πως

όλη η ποίηση του κόσμου

θέλει να κρύψει ένα και μόνο ποίημα:

αυτό που πρόκειται να γράψεις

                                                             (σαμψών ρακάς)

α)γκαλιά μ΄όλα του τα κουκούτσια ο Raoul_Penman επιστρέφει για να βάλει στο βλέφαρο του αυτό ακριβώς το ποίημα. Αφήνωντας τα γράμματα του να γλιστρήσουν πάνω στη φωτεινή του ρυτίδα, ακολουθεί  το μέτρο της αναπνοής, τον κόμπο στο μαντίλι, το βάρος του σώματος πάνω στο κατώφλι, το μήκος του βέλους του στο χέρι. Γιατί πρώτα ήρθε η παιδική ηλικία και μετά ήρθαν τα παιδιά. Τα παιδιά που επιθυμούν  να αντικαταστήσουν την ανθρωπότητα. Τα παιδιά που χρειάζονται μικρά πόδια και μεγάλη μουσική. Τα παιδιά που χρειάζονται να περπατούν και να ψηλώνουν. aπόψε λίγο μετά τις έντεκα e΄δώ  http://www.metadeftero.gr/ τα γεγονότα γίνονται ιστορικά προσπερνώντας προηγούμενα γεγονότα και τα παιδιά γίνονται άνθρωποι προσπερνώντας τους εαυτούς τους.

 

 

[κουβεντούλες με τον Hans Magnus Enzensberger]

Κάθε σούρουπο λίγο πριν γίνουν λάφυρο του κτήνους,
οι τρόφιμοι της άλαλης αγάπης μπροστά από δέκα μικρόφωνα
διακηρύττουν στο κουρασμένο τους νησί:
Τα καταφέραμε.
Το λάδι γυαλίζει πάνω στα πολυβόλα.
Η ζάχαρη κολλάει στα πουκάμισα.
Η ποίηση τα τίναξε.

Ναι, αν δεν είχα μόνο αυτό το σύνθημα
να μου ψιθυρίζει στο αυτί
κάθε φορά που δρασκελίζω τη Χάρητος
την ιστορία των νεφών: πανικός, αλτ)σχάιμερ,
ζητωκραυγές, αναταραχή, εξέγερση.
Όλα έρχονται διαφορετικά, τελείως διαφορετικά.
Η γαλάζια φλέβα πάλλεται,
ένα κόκκινο θαύμα
που δεν το βιώνουμε
ανατέλλει.
Η πληγή του εφικτού
αιμορραγεί ακόμα.

Σαν τροπική προσευχή
σαν τον ήλιο σου...

[Συγχώραμε αλλά  είδα σε όνειρο να μου δίνεις μολύβι. Δεν θυμάμαι αν το είχα ζητήσει. Αυτό ίσως να μην έχει και τόση σημασία.  Αυτό που σίγουρα έχει σημασιά είναι ότι σήμερα βρέθηκα με το ίδιο αυτό μολύβι να κρατάω σημειώσεις ανάμεσα στα κενά διαστήματα των στίχων του "Η ιστορία των νεφών και άλλα ποιήματα" του Hans Magnus Enzensberger σε μετάφραση του Γιώργο Πρεβεδουράκη από τις εκδόσεις http://www.panopticon.gr/ . Βιβλίο που θα ήθελα να το διαβάσεις Έτσι. και Αλλιώς.]

 

 

[:multum, non multa]

Ο ΧΩΡΟς ΕΓΓΡΑΦΗς χωρισμένος στα δύο: στο ηχομονωμένο δωμάτιο με το μικρόφωνο όπου  βρίσκεται ο Raoul_Penman με τα "χαρτάκια" του Γιώργου Πρεβεδουράκη (εκδόσεις ΠΑΝΟΠΤΙΚόΝ)· και στο κουβούκλιο, με το διάφανο χώρισμα απ΄όπου τα θραύσματα του Ευγένιου Αρανίτση υπαγορεύουν, τον καθοδηγούν, ρυθμίζουν τα μηχανήματα, διακόπτουν είτε ξαναρχίζουν τη διαδικασία... Προσοχή: το ουσιώδες, εν προκειμένω, δεν είναι ο χώρος - που ενδεχομένως θ΄αλλάζει κατά περίπτωσιν· είναι η συνθήκη, η σχέση των δύο - που θα πρέπει να μεταφερθεί εν συνόλω, λεπτομερώς. Οι οδηγίες που δίνονται πότε - πότε - "παύση", (//), "διστάζει" κ.λ.π-, δεν άπτονται της ραδιοσκηνοθεσίας, αλλά είναι ουσιώδεις για τον ρυθμό· επομένως δεν τροποποιούνται, δεν παρακάμπτονται. Και η μόνη σκηνοθετική οδηγία που έχει νόημα να δοθεί είναι αρνητική: Να μην γίνουν εικόνες τα λόγια· δεν ξέρουμε π.χ. αν τη "θάλασσα" ο Ραούλ τη βλέπει, την ανακαλεί ή απλώς τη ζητάει· κ.ο.κ. - Multum, non multa, multum, non multa "πολύ, όχι πολλά", αυτός είναι ο παφλασμός των κουπιώνε μας μες στο νερό του ποιήματος aπόψε λίγο μετά τις 21:oo e΄δώ: http://www.metadeftero.gr/ 

 

 

 

[ραδιο΄φωνο μέσα στο ραδιόφωνο]

Egoshooting

Το μουρμουρητό των χρήσιμων
ηλιθίων στην τράπεζα, στο δωμάτιο του
ξενοδοχείου· οι αστικές νευρώσεις τους,
ο ισόβιος δονζουανισμός τους,
η πίστη τους στο τίποτα ως μέσο
αυτοβελτιστοποίησης. Ο φόνος είναι
για τους ανθρώπους ένα υπεράθλημα,
τους αρέσει να ξεκοιλιάζουν τους
ανταγωνιστές. Δημοσιονομική
εξυγίανση ονομάζεται η πιο φτηνή
μορφή κυριαρχίας, το κυνηγητό που
παίζουν τα παιδιά λέγεται ανταγωνισμός,
η αειφορία είναι ένα κράμα του χρόνου που
απομένει και της επίθεσης των eurofighters.
Βάλτε τη βαλβίδα εξάτμισης στον κώλο σας,
αφήστε την ψωλή σας να επιμηκυνθεί
μέχρι το φεγγάρι, ανατινάξτε το μυαλό σας
με το Know your enemy. Δεν χρειάζομαι
τις διαφημίσεις ούτε τις ειδήσεις, ζωντανά
από το κυβερνητικό μέγαρο. Δεν χρειάζομαι
κανένα κυβερνητικό μέγαρο. Δεν χρειάζεται
να δω το αίμα μου να χύνεται, για να βεβαιωθώ
ότι είμαι ζωντανός.  Είμαι
ζωντανός. Είμαι
ραδιόφωνο στο πατάρι και σε ψάχνω_

(το egoshooting είναι ποίημα του Kai pohl από τη συλλογή "σφηνάκια πανικού, λεκέδες από πίσσα", εκδόσεις ΤΕΦΛΟΝ)

(απαλλαγμένη απ΄τους δασμούς του τελωνείου aπόψε η ραδιοφωνική μεταφορά του blog "To Κουτσό" επιτρέπει στο Raoul _Penman ν΄ αποφασίσει ευθύς την πιο μεγάλη του πράξη. Σκορπίζει τα λαχεία του στους γαλαξίες και στο άπειρο και σε περιμένει να συντονιστείς λίγο μετά τις 21:oo e΄δώ: http://www.metadeftero.gr/ για να θυμηθείτε μαζί τον ήχο που κάνουν οι άνθρωποι όταν αγαπιούνται.))