Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

[:Φῶς στα πέταλα*]



 Πλεύση πάνω σε μια μικρή οικογένεια λέξεων σαν σε σχεδία χωρίς εφόδια προς τη λίμνη.

 

η πνευματική ζωή δεν είναι άλλο

 

από μια ατέλειωτη σειρά ταπεινώσεων

 

από κατωτέρους σου -

 

αυτό είναι το χώμα της

 

γιατί το πνεύμα που είναι η ανώτερη κατάσταση της ύλης

 

θέλει χώμα -
                        (Θραύσμα από το ΣΥΣΣΗΜΟΝ ἤ Τά Κεφάλαια του Νίκου Παναγιωτόπουλου)
 
Υπάρχει ένα μονοπάτι στην παράδοση που λέει πως όποιος ξέρει δεν μπορεί να διδάξει. Με αυτά τα δεδομένα ό,τι δεν είναι σπαραγμός μέσα στο νόμο χάνει γρήγορα το νόημά του και αυτό είναι μια αληθινή θέση τάξης που πρέπει πάσῃ θυσίᾳ να κρατηθεί.  Απόψε ο Raoul_Penman με τη βοήθεια του Νίκου Παναγιωτόπουλου θα πει ιστορία για λίμνη όπου φυλάγεται το παγκόσμιο κλάμα. Θα μπει δηλαδή στην περιοχή όπου το να μη βρίσκεις λέξεις να ομολογήσεις την αλήθεια είναι συνώνυμο με τη σωτηρία της ψυχής (ὁ καθένας στέκει στόν ἥσκιο τῆς συκιᾶς καί τῆς κληματαριᾶς του).Φως από την περιφέρεια – Σκοτάδι από το κέντρο. Το φως διπλασιάζεται από τη νύχτα. Η νύχτα της βαθιάς  ρίζας – παντοτινή. Βρές τα με το δαίμονα σου και συντονίσου λίγο μετά τις έντεκα e’δώ: http://www.metadeftero.gr/ (*Πρόταση: Μία σειρά εκπομπών για ένα ποίημα. Μία σειρά εκπομπών για το «Σύσσημον»)
 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου