Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

'το πάθος για τη ζεμπεκιά είναι δυνατότερο απ΄όλα τα συρτά*'

στο καφενείο 'η ελευθερία', κάθε παιδί στην ηλικία μου χορεύει, τα κάνει όλα. οι μουσικοί έχουν το ταλέντο και μας ξεσηκώνουν, μας παίρνουν τα μυαλά, δηλαδή μας το χρωστάνε. τί άλλο να κάνουμε; με ποιόν να πρωτοτσακωθούμε; με ποιόν να πρωτοχωρίσουμε; και τί; στάχτη; χώματα; νερό από νερό; εβδομήντα τοις εκατό μας είναι μεθυσμένο, μια λίμνη μεγάλη πάει κι έρχεται μέσα μας εικοσιτέσσερις ώρες μεγάλες, απίθανες. κι ένα λούνα-παρκ στο κεφάλι μας ανοίγει και κλείνει κανονικά με λουκέτο και παιδιά και βροχές και λαμπιόνια και κατακαλόκαιρο. ο χορός να ΄ναι καλά, ο χορός και τα τραγούδια. και πιο καλά απ΄όλα να ΄μαι εγώ, να τα θυμάμαι, να τους σκέφτομαι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου