η δράση είναι μέσο
να ονειρευτείς.
η παρατήρηση είναι μέσο
να μην κοιμηθείς.
αλλά πείτε μου,
μήπως είδαμε για ένα έστω δευτερόλεπτο
τη σιωπή σωστά καθισμένη; (μόνο στο Πλωμάρι)
καθώς είτε κοιμάμαι είτε βαδίζω στρέφοντας τ΄αστέρια σα βίδες
είτε ξυπνώ είτε γράφω ποιήματα
γύρω απ΄το κορμί μου πάντα ο αόρατος ξυλοκόπος
ψηλά σηκώνει τις σκεπές.
δουλειά στα χωράφια και στους στάβλους, μάζεμα φρούτων, ελιών κ.λ.π, μάζεμα σκουπιδιών (οδοκαθαριστές), οικοδομικές εργασίες κάθε είδους, οικιακές βοηθοί, αποκλειστικές νοσοκόμες, γυναίκες (κατά κύριο λόγο) που κρατάνε ηλικιωμένους/ηλικιωμένες, νταντάδες, καθηγητές/καθηγήτριες σε σχολεία, σε Ι.Ε.Κ., σε φροντιστήρια, υπάλληλοι σε εκδοτικούς οίκους και βιβλιοπωλεία (διανοουμενίστικα ή όχι), πωλητές δίσκων σε δισκοπωλεία, υπάλληλοι σε video club, πωλήτριες (κάθε είδους, από το πράκτικερ ως το συνοικιακό ρουχάδικο), δουλειά σε τυροπιτάδικα, fast food κ.τ.λ., σερβιτόροι, κράχτες σε ταβέρνες, λαντζιέρηδες, DJs με εμφάνιση εξτρεμιστική ή τρέντυ, barwomen με εμφάνιση σέξι ή μη, καθαρίστριες σε σπίτια, καθαρίστριες με καθεστώς εργολαβίας σε πανεπιστήμια, καθαρίστριες με βύσμα σε υπουργεία, υπάλληλοι σε γκαλερί, τύποι που βγάζουν βόλτα κατοικίδιους σκύλους, κομμώτριες, ασκούμενοι/ες σε δικηγορικά γραφεία, μπλοκάκηδες ή "μαύροι" συνεργάτες σε γραφεία μηχανικών, εργάτες (οδηγοί, χαμάληδες) σε επιχειρήσεις μεταφορών/μετακομίσεων, οδηγοί νταλίκας, οδηγοί ταξί (με τον ταρίφα ιδιοκτήτη αφεντικό), οδηγοί διανομείς αναψυκτικών ή λουλουδιών, παρκαδόροι, κούριερ ταχυμεταφορών, "μαύροι" ντελιβεράδες, βοηθοί σε συνεργεία οχημάτων και ανταλλακτικάδικα, υπάλληλοι σε επιχειρήσεις service pc, υπάλληλοι σε βενζινάδικα, κλόουν σε παιδικά πάρτυ, ναυτεργάτες, τηλεφωνητές/ τηλεφωνήτριες (σε όλες τις άπειρες εκδοχές τους), υπάλληλοι σε σούπερ μάρκετ (στα ταμεία, στα τυριά, στα κρέατα...), διανομείς διαφημιστικών φυλλαδίων, μοντέλα στις σχολές καλών τεχνών, ψήστες, ηχολήπτες, μουσικοί/τραγουδιστές σε διάφορων ειδών φαγάδικα και ποτάδικα, ηθοποιοί, ταξιθέτες, εκδότες εισιτηρίων στο Ηρώδειο (ή στον Παναθηναϊκό, ή στο Gagarin, ή...), επ΄αμοιβή gamers που παιρνάνε τις πρώτες πίστες για να ξεκινήσει να παίζει ένα στέλεχος επιχείρησης στο διάλειμμα του το videogame αποφεύγοντας το βαρετό πρώτο μέρος του, υπάλληλοι στα ΚΕΠ, στα ΕΛΤΑ, στα εμπορικά κέντρα, στα πολυκαταστήματα, στα αεροδρόμια, στα κρουαζιερόπλοια...Α! ναι. Και βιομηχανικοί εργάτες. Η εργατική τάξη είναι εδώ. Στριμωγμένη πίσω από πάγκους του τριτογενή, πίσω από ρομποτοποιημένες μηχανές, πίσω από ηλεκτρονικούς υπολογιστές, μέσα σε φόρμες εργασίας που μοιάζουν περισσότερο με στολές καταναλωτή. Είμαστε εδώ. Είμαστε πολυπληθείς, και το γεγονός ότι η αναδιάρθρωση μας έσπασε σε επιμέρους μονάδες εργασίας και διάφοροι μαϊντανοί των media, τύποι που συστήνονται ως μαρξιστές - λενινιστές, νεοφιλελεύθεροι θεωρητικοί και καφενειακοί μικροαστοί κατάφεραν να εξορίσουν τη λέξη εργάτης από τα λεξικά και τα μυαλά μας δεν μπορεί να κρύψει ότι αυξανόμαστε διαρκώς αριθμητικά. Παραμένουμε οι αποκλειστικοί δημιουργοί του πλούτου, κόντρα σε όσους μας υπόσχονται την σωτηρία μας στην κατεύθυνση της επιχειρηματικότητας και της ανάπτυξης. Και κυρίως, είμαστε πολυεθνικοί. Μπορούμε όχι απλώς να μιλάμε περισσότερες γλώσσες (περισσότερες και από αυτές που διδάσκουν τα πανεπιστήμια των αστών), αλλά και να πλουταίνουμε τις εμπειρίες μας, μετρώντας πάντα τις πληγές που μας ανοίγουν σε όλη την έκταση του πλανήτη. Μπορούμε πιο απλά από ποτέ να φωνάξουμε μαζί, στον ίδιο τόπο αλλά και σε διαφορετικές γλώσσες (κατά τον επίλογο κάποιου τόσο γνωστού και τόσο άγνωστου μανιφέστου), πως δεν έχουμε πατρίδα. Και ακόμη πως δεν πρόκειται να την υπηρετήσουμε - στον στρατό, στα event έξω από χειμερινά ανάκτορα, απέναντι από οθόνες που ενημερώνουν, δίπλα σε παρακρατικούς, μαζί με αφεντικά μικρά ή μεγάλα. Μπορούμε για αρχή να βουλώσουμε το στόμα όσων αρνούνται την ύπαρξη μας! (δουλειά μας:ο πόλεμοςκαι η ποίηση επίσης_
να ΄σαι συχνά το αγοράκι για τα θελήματα που αναφέρει ο αντρέας
βεργιόπουλος και που του έδωσαν μία μέρα το δεματάκι λέγοντας του:
πάρε, παιδί μου αυτό εδώ, είν΄η ψυχή σου, και πήγαινέ το στην τάδε
διεύθυνση, όπου το σπίτι θα ΄ν΄ οπαράδεισος
γίνε αυτό το αγοράκι, ο ακαταμάχητος γενναίος άντρας* να θυμά-
σαι τα λίγα, να είσαι ον αποκαμωμένο απ΄την αγάπη και να μην νιώ-
θεις την περηφάνια των απεργών* φέρε λιτή απολογία ώστε να είσαι πανέτοιμος
να ερωτεύεσαι τη βροχή διότι ο θάνατος του νερού έχει υποχρέωση στηνάνοιξη
(αυτά φαίνεται να είπε ο αρανίτσης στον κώστα το σακκά λίγες ώρες πριν
πάρει ο τελευταίος τη μοιραία του απόφαση. Εγώ φυσικά δεν ήμουνα παρών.
Κρυφάκουγα όμως απ΄το διπλανό κελί ενώ παρακολουθούσα στο λάπτοπ
αυτό το αριστούργημα_
να γράψω ένα τραγούδι όπου σεμνά θα ρωτάω τι οφείλει να κάνει τ΄όνειρο εάν κι όταν κυριευτεί απ΄τη νύστα να εξηγήσω ότι το όνειρο, όταν νυστάξει, θα ξυπνήσει τον ύπνο και θα του πει να το νανουρίσει να προσθέσω ότι αυτή ακριβώς είναι η στιγμή που η κόρη μου η θαλασσιά, αργότερα, έφηβος πλέον, θα ονομάσει εγρήγορση
*συγγνώμη για την καθυστέρηση αλλά μόλις ξύπνησα. καλημέρα και χρόνια σου πολλά!!
το ποδήλατο είναι μια γραφή, μια γραφή συχνά ελεύθερη, εάν όχι άγρια - εμπειρία αυτό- ματης γραφής, υπερρεαλισμός στην πράξη ή, αντιθέτως, διαλογισμός πιο εποικοδομητικός, πιο επεξεργασμένος και συστηματικός, σχεδόν πειραματικός, μέσω των τόπων που έχουν εκ των προτέρων επιλεχθεί από το εκλεπτυσμένο γούστο του μύστη.. το πρώτο πετάλισμα είναι η απόκτηση μιας καινούριας αυτονομίας, είναι η χαρούμενη από- δραση, η αποτολμημένη ελευθερία, η κίνηση στην άκρη των ποδιών, όταν η μηχανή αντα- ποκρίνεται στην επιθυμία του σώματος και προηγείται σχεδόν αυτής. Σε μερικά δευτερό- λεπτα, ο στενός ορίζοντας απελευθερώνεται, το τοπίο κινείται. Εξατμίζομαι από τη γη. Βαθμίδα ενδιάμεση. Ακτίνες νηφαλιότητας. Είμαι κάπου αλλού. Είμαιέναςάλλοςωστόσο είμαι ο εαυτός μου όπως ποτέ άλλοτε: είμαι αυτό που ανακαλύπτω. Προορισμός: εσύ. (αρχίζει να γίνεται ενδιαφέρον συνέχισε άνθρωπε..
