[ η Ιστορία φυσικά...]



 

 2008

Ο Παναγιώτης είναι βοηθός λογιστή. Δεν έχει κάποιο πτυχίο αλλά το αφεντικό, ο Γιώργος, που είναι "καλός άνθρωπος" τον εμπιστεύτηκε και σιγά σιγά την έμαθε τη δουλειά. Ο Παναγιώτης δεν είναι αυτό που λέμε ο πάτος της εργατικής τάξης. Βασικά αν τον ρωτήσεις, θα σου πει πως δεν είναι "εργατική τάξη" καθόλου. Με τον Γιώργο είναι μια οικογένεια, συνεργάτες. Αφεντικά έχουν μόνο οι σκύλοι. Ο Παναγιώτης δουλεύει μαζί με τη Δήμητρα, τη γραμματέα, κι ένα παιδί/ παπί. Ο Παναγιώτης πιστεύει ότι με τη δουλειά πας μπροστά· η Δήμητρα είναι ενθουσιασμένη με το facebook· το παιδί μετά τη δουλειά, πίνει μπάφους.

 

2011

Τα νούμερα το δείχνανε καθαρά. Η δουλειά πήγαινε όλο και πιο άσχημα· οι πελάτες λιγότεροι· κι αυτοί πλήρωναν όλο και πιο σπάνια. Όλοι οι όροφοι της επιχείρησης έπρεπε να κάνουν περικοπές. Ο Παναγιώτης τα είπε με το αφεντικό· του πρότεινε να διώξει τη Δήμητρα που δεν έκανε καλά τη δουλειά της, και να πάρουν "Αλβανό", αντί για το παιδί, που θα του έρθει φθηνότερα. Ο Γιώργος, τελικά, έδιωξε, τη Δήμητρα και το παιδί, γιατί ο Παναγιώτης, που είναι σκυλί στη δουλειά, αν δουλεύει δεκάωρο τα βγάζει πέρα και μόνος του. Ο μισθός κόπηκε, αλλά τώρα με το δεκάωρο και τις υπερωρίες δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά για τον Παναγιώτη. Αργότερα το κράτος τούς έστειλε και Voucherάδες για να βοηθάνε. Η άνεργη πλέον Δήμητρα, έκοψε για κάποιο δίάστημα τη θέρμανση, έτρωγε κάθε μέρα όσπρια κι όποτε έβρισκε έκανε κανένα μεροκάματο. Το παιδί στην αρχή σπάστηκε, αλλά μετά πήρε φθηνότερους μπάφους. Βρήκε και δουλειά ντελίβερι· μαύρα.

 

2015

Ο Παναγιώτης ψήφισε ΑΝΕΛ, ο Γιώργος ΣΥΡΙΖΑ. Κι οι δυο συμφώνησαν ότι "οι αλήτες οι Γερμανοί θέλουν να μας καταστρέψουν". Ο Γιώργος πιστεύει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ξανάφερε την ελπίδα στον ελληνικό λαό. Ξέρει, βέβαια, ότι ακόμα κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ ψηφίσει νόμο για την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ ο υπάλληλός του, ο Παναγιώτης, θα συνεχίσει να δουλεύει για 400 ευρώ "ώσπου να πέσει χρήμα στην αγορά και ξανανέβουν οι δουλειές, βρε παιδί μου". Κι ο Πάναγιώτης το ξέρει...

 

Και μια ανακεφαλαίωση γι' αυτούς που δεν τα πάνε καλά με τα παραμύθια: Όταν έσκασε η κρίση, η εργατική τάξη της Ελλάδας αδυνατούσε να καταλάβει ακόμη και τα στοιχειώδη. Οι οργανώσεις της ήταν ανύπαρκτες κι ηττημένες, ενώ η αξιοπρέπειά της είχε πάρει ηθελημένα την κατιούσα. Το μόνο που κράταγε τους μισθούς στη θέση τους, ήταν οι νόμοι του κράτους. Κανένας νόμος δεν έριξε τους μισθούς το 2010, απλώς αποσύρθηκε η νομική προστασία τους. Αυτό δεν είναι το ίδιο πράγμα. Την άλλη μέρα έπρεπε όλα τα αφεντικά σε όλες τις δουλειές να πάνε να αναμετρηθούν με τους εργάτες τους και να τους ανακοινώσουν , αυτά τα ίδια τα αφεντικά, πρόσωπο με πρόσωπο, μείωση 30%. Και το κατάφεραν με ελάχιστες αντιστάσεις. Γιατί οι εργάτες στην Ελλάδα δεν μισούσαν τα αφεντικά τους. Μέχρι λοιπόν να ανακαλύψουν ξανά το ταξικό μίσος, οι μισθοί δεν θα ξανανέβουν. Ό,τι κι αν ψηφίζουν... 

 

https://autonomia71.wordpress.com/ii-%CE%BC%CE%B9%CE%B3%CE%B1%CE%B4%CE%B1/

 

 

( Όχι αστείες επιφάνειες. Όχι στιλπνότητες του αέρα. Ούτε τσίρκο των στεναγμών αλλά ο αέρας μαχόμενος. Που σημαίνει προοδεύω στον πόνο. Μια τέτοια πρόοδος η φετινή πρώτη του μάη. Κενταυρική. Μισή είναι, μισή δεν είναι. Μα, εάν είναι χρήσιμη αυτή η εποχή, είναι ακριβώς επειδή μας αχρηστεύει. Οι κήποι αθόρυβα ετοιμάζουν ένα ποδόγυρο που τον φοράει ο ουρανός και πλησιάζει_ aπόψε το περίστροφο του raoulpenman εκπυρσοκροτεί λαλήματα ψηλά στον αέρα. Κασκόλ, γραβάτα, ψέματα, όλα θα ραντιστούν από λουλούδι κόκκινο. λίγο μετά τις έντεκα e΄δώ: http://www.metadeftero.gr/

[δουλειά σου, είναι να σε ονειρεύονται]

«Κυρία, θα σε αγγίξω με τον νου μου.
Θα σε αγγίξω και θα σε αγγίξω και θα σε αγγίξω
ώσπου να μου δώσεις
ξαφνικά ένα χαμόγελο, συνεσταλμένα άσεμνο
(κυρία θα σε
αγγίξω με τον νου μου.) Θα σε αγγίξω,
αυτό είναι όλο,
απαλά κι εσύ ολότελα θα γίνεις
με απέραντη ευκολία
το ποίημα που δεν θα γράψω.»

                                    (e.e cummings=)

(aπόψε o raoulpenman επιστρέφει ως ορκισμένος φύλακας του παραλόγου μέχρις ότου αυτό ξαναβρεί το κύρος του. Προς το παρόν,με το άνοιγμα της αυλαίας δεν είναι ούτε ευτυχής ούτε δυστυχής: είναι ανήσυχος. Φοβάται μήπως φοβηθεί, αναρωτιέται για ποιο ακόμα πράγμα θ΄αναρωτηθεί, ελπίζει πως θα ελπίσει κάποτε σε κάτι καλύτερο και, γενικά, βιάζεται. Κaτά τ΄άλλα από καθαρά τεχνική άποψη, όπως τον ειδοποιούν από τo κοντρόλ, υπάρχει μόνον ένα καθήκον, η εμβάθυνση. Μόνο το φάντασμα ξέρει πόσα οφείλει η στέγη στην σκάλα. e'δώ: http://www.metadeftero.gr/ )

(ρεμίξ: e. e cummings, ευγένιος αρανίτσης, angelus novus, Zωή τάχα )

[η βαρύτητα φωνάζει Εγώ]

Τριαλαριλαρό σαν σήμερα που τόσο ήθελε να σε δει, ώστε δεν τόλμησε να στο ζητήσει. Τόσο πολύ ήθελε να συλλαβίσει ευτυχία. Βάσανο το πέταγμα του γλάρου. Βάσανο να τον χαζεύεις άφταστο. Βάσανο να μην έχεις εικόνα του εαυτού σου. Ένα χρόνο μετά ο Raoul_penman θυμάται και μετράει τις γροθιές που έφαγε το σημαντικό από το ασήμαντο. Μετά χαρίζει τον εαυτό του στην απροσπάθεια. Άνοιξη; Βάσανο οι στίχοι του Καρούζου. Τριαλαριλαρό _

(aπόψε με τον raoulpenman αλητεύουμε στα σώματα των απέραντων γυναικών, αλητεύουμε  στην μιλιά μας, αλητεύουμε στην ακάλεστη πείνα και στην ακάλεστη δίψα- σ΄ ένα ταξίδι κει όπου ο αγέρας πιάνει τα κάρβουνα με τα χέρια. λίγο μετά τις ένtεκα e΄δώ: http://www.metadeftero.gr/) )

[πάρε.τα.χνάρια.που.άφησα]

Κ ο ρ μ ό ς. - Μόνον αυτός που θα μπορούσε να θεωρήσει το παρελθόν του σαν αποκύημα εξαναγκασμού και ανάγκης θα 'ταν σε θέση να το εκμεταλλευτεί στο έπακρο σε οποιοδήποτε παρόν. Γιατί όσα έζησε κανείς μοιάζουνε στην καλύτερη περίπτωση με το ωραίο άγαλμα που ΄χασε σε μετακινήσεις από τα χτυπήματα όλα του τα μέλη και που άλλο τίποτε πια δεν προσφέρει παρά το πολύτιμο κομμάτι μάρμαρο, απ΄όπου θα πρέπει κανείς
να σ μ ι λ έ ψ ε ι   τ η ν  ε ι κ ό ν α  τ ο υ  μ έ λλ ο ν τ ο ς  τ ο υ.

walter Benjamin_

 

 

 

 

   
eυχαριστώ τους: http://xronos-gia-ksodema.blogspot.gr/

(aπόψε΄λίγο μετά τις έντεκα με τον Raoul penman eδώ: http://www.metadeftero.gr/ )
 

[κ]αμιά ψυχή σε κανένα στόμα]

"Δεν υπάρχει τίποτα θαμπό σ΄ένα δόγμα· το δόγμα είναι πάντα καθαρό, διαυγές, κρυστάλλινο, η πεμπτουσία της συμμετρίας, κάτι το αληθινά αποτρόπαιο."

(από τη σειρά "το παιδί που κοιμότανε σπουδαίος ποιητής και ξύπναγε βιαστικός προλετάριος")

ρεμίξ: ευγένιος αρανίτσης, νίκος χαλβατζής, Raoulpenman.

(παρά τις φήμες που θέλουν το Raoulpenman να περιμένει την ιστορία στη στάση του τρόλλ_εϋ, αυτός συνεχίζει να ζει, κληρονόμος μακριών δακτύλων, κάδρων με προσωπογραφίες προγόνων, και μιας πίστης στα ευοίωνα φίδια του φεγγίτη· συνεχίζει να ζει, για να βήχει, να θυμάται και να φταρνίζεται αναζητώντας(βοήθεια μας!) το κουκούτσι του πράγματος. Λίγο μετά τις έντεκα e΄δώ: http://www.metadeftero.gr/
 

[κ ο ρ έ κ τ:]

Ο ερωτευμένος δεν φοβάται πλέον το Υπερφυσικό (φοβάται τις μεταβολές στην επιθυμία του ερωτικού αντικειμένου, φοβαται τους αντίζηλους, τους καλοθελήτες, τον εαυτό του, τις φήμες, τα πάντα εκτός από το Υπερφυσικό).

ρεμίξ: Γιάννης Στίγκας, Ευγένιος Αρανίτσης, Raoul penman και ούτε οι radiohead ξέρουν τι μας κάνουν οι Radiohead.

(aπόψε στις έντεκα νταν΄ ο raoulpenman επιστρέφει για να μας θυμίσει αυτό που ολοένα ξεχνάμε: τον βυθό κάτω από τα τσιμέντα. Στα νερά της πιο βαθιάς ερώτησης το μυστικό είναι να θέλουμε να περιγράψουμε κι όχι να εξηγήσουμε. e΄δώ: http://www.metadeftero.gr/login-forum)

[να παγιδεύεις το αόρατο στην ορατότητα]

Ο κόσμος της πάχνης/ κόσμος της πάχνης είναι·/ κι ωστόσο, κι ωστόσο»
                                                                                                                (Ισσα).

..απ΄ότι φαίνεται έφτασαν οι μέρες που λέγαμε οτι θα ρθουν και δεν θα ξέρουμε πως να τις διαχειριστούμε. Σπουδαστή των θραυσμάτων κάθεσαι καλά ή μετεωρίζεσαι;

Σύγκορμος ανάμεσα στην έρευνα του ρυθμού_και την ανοιχτή ερμηνεία Θες δεν θες στο τέλος Θα σ΄αφοπλίσει ένα χαμόγελο και μια λιποθυμία προς τα πάνω. Κι επειδή κάποτε πρέπει να βεβαιωθούμε για το καταβάθος μας, ορίστε:

Έχεις πολύ αγαπήσει μερικά πρόσωπα, ορισμένους τόπους,  ορισμένα κείμενα, περί αυτού πρόκειται· αυτό είναι όλο_

(aπόψε λίγο μετά τις έντεκα ο raoulpenman σε μια ακόμη απόπειρα να βεβαιωθεί για τα καταβάθος μας μετεωρίζεται ανάμεσα στην έρευνα του ρυθμού και της ανοικτής ερμηνείας μερικών προσώπων ορισμένων τόπων, ορισμένων κειμένων που έχει αγαπήσει. eδώ: http://www.metadeftero.gr/